Posted in บทกวี, แท็ก จิตร ภูมิศักดิ์, ชาวนา, บทกวี on กุมภาพันธ์ 27, 2009 | 2 Comments »
เปิบข้าวทุกคราวคำ
จงสูจำเป็นอาจินต์
เหงื่อกูที่สูกิน
จึงก่อเกิดมาเป็นคน
ข้าวนี้นะมีรส
ให้ชนชิมทุกชั้นชน
เบื้องหลังสิทุกข์ทน
และขมขื่นจนเขียวคาว
จากแรงมาเป็นรวง
ระยะทางนั้นเหยียดยาว
จากรวงเป็นเม็ดพราว
ล้วนทุกข์ยากลำบากเข็ญ
เหงื่อหยดสักกี่หยาด
ทุกหยดหยาดล้วนยากเย็น
ปูดโปนกี่เส้นเอ็น
จึงแปรรวงมาเป็นกิน
น้ำเหงื่อที่เรื่อแดง
และน้ำแรงอันหลั่งริน
สายเลือดกูทั้งสิ้น
ที่สูซดกำซาบฟัน
พายุยิ่งพัดอื้อ ราวป่าหรือราบทั้งแดน
อิศานนับแสนแสน สิจะพ่ายผู้ใดเหนอ?
Posted in บทกวี, แท็ก บทกวี, วิสา คัญทัพ on ธันวาคม 25, 2008 |
เมื่อท้องฟ้าเป็นสีทอง ผ่องอำไพ
ประชาชนจะเป็นใหญ่ ในแผ่นดิน
Posted in บทกวี, แท็ก จิตร ภูมิศักดิ์, บทกวี on ธันวาคม 20, 2008 | Leave a Comment »
“เพื่อลบรอยคราบน้ำตาประชาราษฎร์
สักพันชาติจักสู้ม้วยด้วยหฤหรรษ์
แม้นชีพใหม่มีเหมือนหวังอีกครั้งครัน
จักน้อมพลีชีพนั้นเพื่อมวลชน”
โดย อาเวตีก อีสากยัน (Awetik Issaakjan) กวีประชาชนชาวอาร์เมเนีย
แปลโดย ศรีนาคร (จิตร ภูมิศักดิ์)
